a clase política e os demais

Ete fin de semana, o mestre Perez-Reverte, publicou o seu habitual artículo semanal no homónimo dominical que adxunta a voz de galicia co seu periódico. Pois ben, como na maior parte das ocasións, da no clavo certeramente, certera e dolorosamente creo. Porque lonxe de botarlle toda a culpa a nosa clase política, que dende logo é de pena, sobre todo os que nos gobernan, onde desde o ministro pinocho de facenda, cursi de iguadade, trabalenguas vice presidenta, o cascarrabias "azote de la derecha" (ja ja, xa quixera) pepiño blanco, e o abanderado das causas perdidas presidente, parecen mais ben os enanos de blancaneves que un executivo, o que fai Arturo, é recordarnos que somos nós os culpables de esta desfeita, e de ter o que temos. Para nós é mui facil decir que votamos ós menos malos e que non hai nada mellor e tal e que sei eu. Pero en realidade, o que pasa e que somos unha panda de hippies, un fato de pasotas que nos da igual todo.
Dános igual que o executivo nos minta en plenas eleccións e que no lo recoñeza un mes mais tarde, dános igual que o presidente (un vano intento de protexer a súa palabra) siga vivindo no limbo e negando a realidade que os seus votantes sufren a diario (sobre todo os dias últimos de mes), dános igual que este mismo presidente laico e azote da igrexa en España (non teño nada a favor nin en contra da igrexa, pero non debemos olvidar que é a relixión da maioría de cidadáns de este pais) vaia a Turquía a meterlle os fuciños no cú a un presidente que está provocando o involucionismo islamista en ese pais (non só vai, senón que incluso lle fai a pelota de forma descarada, por qué no aproveita para venderlle o matrimonio gai? e dende logo non lle viría mal una lei de igualdade...) pero que lle vamos a facer, esos son os amigos do noso presidente, tamén vemos con indiferencia como temos ministerios que cobran de todos nós que non teñen nada que facer, con ministras absolutamente impresentables, que ahora quere cambiar os logos do ministerio a cor violeta, porque a cor actual non é bastante feminina (si, é a misma das miembras) e gastarse uns cantos millonciños no cambio, ou como non se poñen de acordo sobre quen debe ir á reunión europea sobre investigación espacial, pois mandamos a dous (hai que j....derse), e mentras, a lei de dependencia non tén financiación.
Tamén, todo sexa dito de paso, vemos indolentemente como o partido da oposición non fai absolutamente nada positivo e só se dedica a criticar. Xa sabemos que non lle van a facer caso, pero que proben por si acaso, e sempre lles quedará aquelo de "xa o decía eu".
Pois ben, vemos todo esto, e que facemos? Pois despotricar no bar, ou con un amigo, e acto seguido, falar de futbol ou da pantoja. E claro, os que gobernan (mal) pois vailles ben.
Un dos paises mais criticados polo seu sistema político como os EEUU, dannos mil voltas en coherencia e decencia política, alí si te collen metendo a mau na caixa, non vas o cárcere, xa te suicidas de vergoña, e si tés deixacións de deberes, ou si dices unha idiotez como a do ministro de industria, o sr. Sebastián, de que a crise, canto mais profunda sexa, con mais forza rexurdiremos, ou algo parecido, pois tés que presentar a dimisión de forma inmediata ou fulminante do cargo. Pero, porqué esta diferencia, porque alí son mais decentes que aqui? Pois non, é porque os cargos electos saben que teñen encima a espada de damocles dos votos, e que si non fan ben o seu traballo, non sairán nas próximas eleccións, e acabaráselles a bicoca. E teñen uns senadores, que defenden os intereses dos seus votantes, non uns de adorno como os que temos nós, e saben que si non cumpren o seu traballo, non sairán reelexidos. E si, tamén estou de acordo en que algunhas das razóns polas que non se vota a un candidato poden ser, ó nóso modo de ver, bastante peculiares (non ir á misa, tér un rollo con coa secretaria ou que a tua filla sexa madre adolescente solteira por exemplo), pero a eles tamen lles parece extrañísimo que nós non coñezamos a ningún dos nosos votados para o senado, e que os votemos únicamente polas siglas que representan (tamén é curioso non?).
De todas formas, ó que vamos é que en calquera pais do mundo onde a democracia leva moitos anos instaurada, non teñen tanto medo de estar ferindo sensibilidades e chamanlle ó pan, pan e ó viño, viño. E si tal ministerio non está acadando os fines prometidos, sacrificamos o ministro e poñemos outro que faga o traballo correctamente (aquí si o sacrificado é ministra, somos uns misóxinos e si fóse negro, uns racistas). E eso non é un fracaso do executivo, é un triunfo de xestión, rectificar a tempo. Si a ministra de fomento tivese esa certeza de que o seu posto está en xogo, ó mellor xa tiñamos AVE en galicia, e non tiñamos tal desviación nos presupustos, que dobran os iniciais (ou multiplicanse como o o do Gaiás). Claro que si non houbese que ter o mismo número de ministras que ministros, igual tíñamos xente mais capaz, con mais mulleres ou mais homes, según sexa o caso en cada momento, e entonces a madalena, ó mellor, non era ministra (e non teño nada en contra das mulleres, a de defensa, Chacón, por exemplo, é boa, pero é que esta, e a de iguadade, son mui, mui malas).
E señores, eso é o que queremos, inversións útiles, infraestructuras, AVES, trenes interurbanos, e rexionales, unha laminadora para alcoa, autovías, investimentos que creen riqueza e favorezan a creación de postos de traballo, non policía autonómica, que xa temos bastante coa guardia civil e a policia nacional. Non creen postos de funcionarios, creen postos productivos, e obriguen ós funcionarios a producir, e atender ós que lles votan con educación e dilixencia, que cada vez que vas a un organismo público, parece que estás molestando a sesta matutina (outra cousa que tamen é culpa nosa, por non denunciar ó alcalde de cada pobo por deixación de funcións por non esixir que os funcionaros, cando menos, cumplan o seu horario e a súa función).
En fin, o que queremos é que gobernen, que para eso os votamos. Pero, señores, tamén hai que poñer algo da nosa parte, que non é solo ir a votar cada catro anos e xa está, que a nós quédanos a dura tarea de poñer a todo este fato de inútiles en vereda, xa que si deixamos que se desviaran tanto, ahora é asunto nóso correxilos.