solidaridade si ou si.

Como comentaba no anterior post, Solbes marchou. Continúa a sangría na compañía de ZP, e non me extraña, xa que naide se cree o da "folla de ruta" que comenta Pajin. E non é que non crean no destino marcado polo presidente como fin das súas medidas, é que directamente non creen que exista tal folla de ruta, non creen que exista unha estratexia a seguir, e todo o mundo se está dando conta de que esto é un puro improvisar, ocurrencia tras ocurrencia para seguir sacando coellos da chisteira como si as arcas públicas non tiveran fondo.
Unha destas ocurrencias é o de subir os impostos para manter o benestar social. Para esto, o prestidixitador recurre ó argumento da solidaridade. E claro, quen se vai opoñer a esta medida e ser tachado de insolidario? O PP, por exemplo non, e caeu na trampa, na especialidade do partido socialista, vender fume. Levan criticando o gasto do goberno dous anos, pero cando chega a hora da verdade son incapaces de expoñer os seus argumentos e opoñerse a unha medida claramente populista e infaccionista. Unha medida que ten como único obxetivo anestesiar ós parados. En ese sentido ten mais arredaños Rosa Diez, non lle importa chamarlle ás cousas polo seu nome.
Porque esta é a típica medida socialista, de crear dependentes do estado, unha inxente cantidade de "sopaboberos" que son unha fonte de votos inmensa, e que funciona mui ben como xa vimos comprobando en Andalucía. Esto non é nin mais nin menos que o escalamento do PER a nivel nacional.
Habería que recordarlle ó sr. presidente, que os españois xa demostraron ter unha boa dosis de xenerosidade e solidaridade nos ultimos anos, cando elexiron doar euros (dos que ahora non hai) a todo tipo de asociacións e ONG´s, sendo unha das nacións mais colaborativas con estas organizacións. Pero a solidaridade ten que ser elexida, non obligatoria a golpe de lei de impostos, si me obligas, que remedio me queda mais que ser xeneroso?
Pois eu, concretamente, estou totalmente en contra de darlle a pasta que tanto traballo costa gañar a un señor que demostrou ser claramente incapaz de sacar a este pais adiante, que foi capaz de convertir un superávit dun 2% en un déficit dun 10% en só un ano, sin que esto servise para contér o paro que posiblemente chegue ó 20% a finais deste ano. Todo para que monte un tinglado de parados dependentes do estado e pobres, porque con 400 €/mes en este pais, eres pobre.
Xa o decía o sabio, non lle dies peixe a un famento, dalle unha caña e enséñalle a pescar. Pois eso, sr. presidente, díanos cañas en forma de maior competitvidade, infrestructuras, educación, xusticia, marco laboral moderno e europeo, baixe o deficit corrente, evite a sangría dos funcionarios, desfaigase das ataduras dos sindicatos, e deixese de sopas bobas.