fórmula maxistral

Pois si, parece que por fin o goberno deu coa formula maxistral. Subir os impostos ós ricos para enxugar a deuda descomunal que temos acumulada por non saber facer os deberes.
Resulta que subir o iva en dous puntos, solo afecta ós ricos (¿?) xa que os pobres como consumen menos pois pagarán menos... (bárbaro!) e volvemos atrais os 400€ de devolución do IRPF (si, anque se devolvían a todos, os mais beneficiados, según ZP eran os das rentas mais baixas, ahora que non se devolven os mais perxudicados son.... os ricos. Tremendo). Sin embargo os ricos, os ricos de verdade teñen os cartos en SICAVS, que tributan ó 1%, o que debe ser mui solidario, porque esto non se toca.
Os que non temos 2.400.000 € non podemos acceder a ditas sicavs así que hai que darnos un pouco de leña, vía impostos directos, indirectos, multas e revisións catastrais. Porque as multas, mal que nos pese son outro tipo de imposto, xa se está aumentando a presión nos concellos e en facenda de modo alarmante para recaudar o que se poda. E o mesmo co catastro (estos dias ós veciños do noso concello estanlles chovendo requerimentos para legalizar casetos hasta de pozos!!) eso si, pasando por caixa. Pero esto según Pajín, non ten importancia ningunha, e insiste incansable (pero sin argumentos) que todo vai ben e que os do PP son uns agoreros (ós do PP tería que sumarlles os da OCDE, Comisión europea, Banco Central Europeo, Trichet, The Economist, e todos/as economistas non adscritos ó clan da cexa) Con ese tipo de discurso casi me recorda a Groucho Marx cando decía aquelo de: "A quién va creer usted... a mi o a sus propios ojos?"
Entre tanto, temos preparado o presuposto do ano que ven. O cadro maroeconómico (o que estuda o comportamento global da nación) é tan dos mundos de yupi, que hasta o encargado de esa area, Alvaro San Martin, dimiteu fai duas semanas.
Según esta previsión o consumo privado (que están nun -5.9%) vai ser dun -0.4% en 2010. Ou sexa, co que está caendo (5 millóns de parados a final de ano, salarios conxelados, presión fiscal en aumento, subida da luz como non se recorda...) o consumo privado vaise recuperar nun 5%. Acojonante... Tamén ten outras brillantes deduccións como que o PIB so vai caer o 0.3%, mentras as cifas oficiales a Xuño deste ano xa eran do -4.2% (eso as oficiales, porque as independentes cifrano no doble).
Baste ver que o indice de producción industrial de Xullo, caeu en España nun 17%, mentras que en Europa, medrou un 2%. Efectivamente para estos o peor xa pasou, e pasou coa mitade do paro que aquí, e con Merkel gañando e prometendo reducir o gasto do estado, reducir os impostos e aumentar a moratoria nuclear. Igualiño igualiño que ZP.
Así nos vai.

solidaridade si ou si.

Como comentaba no anterior post, Solbes marchou. Continúa a sangría na compañía de ZP, e non me extraña, xa que naide se cree o da "folla de ruta" que comenta Pajin. E non é que non crean no destino marcado polo presidente como fin das súas medidas, é que directamente non creen que exista tal folla de ruta, non creen que exista unha estratexia a seguir, e todo o mundo se está dando conta de que esto é un puro improvisar, ocurrencia tras ocurrencia para seguir sacando coellos da chisteira como si as arcas públicas non tiveran fondo.
Unha destas ocurrencias é o de subir os impostos para manter o benestar social. Para esto, o prestidixitador recurre ó argumento da solidaridade. E claro, quen se vai opoñer a esta medida e ser tachado de insolidario? O PP, por exemplo non, e caeu na trampa, na especialidade do partido socialista, vender fume. Levan criticando o gasto do goberno dous anos, pero cando chega a hora da verdade son incapaces de expoñer os seus argumentos e opoñerse a unha medida claramente populista e infaccionista. Unha medida que ten como único obxetivo anestesiar ós parados. En ese sentido ten mais arredaños Rosa Diez, non lle importa chamarlle ás cousas polo seu nome.
Porque esta é a típica medida socialista, de crear dependentes do estado, unha inxente cantidade de "sopaboberos" que son unha fonte de votos inmensa, e que funciona mui ben como xa vimos comprobando en Andalucía. Esto non é nin mais nin menos que o escalamento do PER a nivel nacional.
Habería que recordarlle ó sr. presidente, que os españois xa demostraron ter unha boa dosis de xenerosidade e solidaridade nos ultimos anos, cando elexiron doar euros (dos que ahora non hai) a todo tipo de asociacións e ONG´s, sendo unha das nacións mais colaborativas con estas organizacións. Pero a solidaridade ten que ser elexida, non obligatoria a golpe de lei de impostos, si me obligas, que remedio me queda mais que ser xeneroso?
Pois eu, concretamente, estou totalmente en contra de darlle a pasta que tanto traballo costa gañar a un señor que demostrou ser claramente incapaz de sacar a este pais adiante, que foi capaz de convertir un superávit dun 2% en un déficit dun 10% en só un ano, sin que esto servise para contér o paro que posiblemente chegue ó 20% a finais deste ano. Todo para que monte un tinglado de parados dependentes do estado e pobres, porque con 400 €/mes en este pais, eres pobre.
Xa o decía o sabio, non lle dies peixe a un famento, dalle unha caña e enséñalle a pescar. Pois eso, sr. presidente, díanos cañas en forma de maior competitvidade, infrestructuras, educación, xusticia, marco laboral moderno e europeo, baixe o deficit corrente, evite a sangría dos funcionarios, desfaigase das ataduras dos sindicatos, e deixese de sopas bobas.

ZP quédase sin apoio intelectual.

Sempre e cando entendamos por intelectuais, á xente que sabe de algo, non ós estomagos agradecidos da cexa. Intelectuais son según a RAE: "Dedicado preferentemente al cultivo de las ciencias y las letras", evidentemente a Sra. Bardem, Almodovar e demais non entran nesta definición, entre outras cousas porque si entraran, estarían excluidos de dar opinión porque son claramente opinións compradas. xa que un de cada dous euros gastados no cine español, vén dos impostos, recibiron 85 M€ e recaudaron 77 M€, é decir a subvención é netamente superior á recaudación!!! Ante este panorama, Marisa Paredes, explica que a falta de xente á proxección de cine espñol ven do apoio ó "No a la guerra" ó lado de ZP, é decir, a xente non vai ó cine porque non lle gustou que se alinearan políticamente en público. Autocrítica cero.
Pois ben sra. Paredes, a xente non vai ó cine a ver as películas patrias, porque non lle gustan a naide. Punto. Cando hai unha boa película española, que conecta cos gustos do español medio (Tesis, Los Otros, Alatriste, Mar Adentro, Mortadelo e Filemón, a saga Torrente ou Los Crímenes de Oxford) este acude en tropel a velas. Non van a ver revisións pseudohistóricas da guerra civil, trangalladas de casposa intelectualidade, ou simplemente produccións feitas Ad Hoc para a subvención. E non é por falta de profesionais, non hai mais que ver como as series da tele, ben feitas, conectando co público, e sobre todo sin sangrado de diñeiro público, funcionan ás mil maravillas (non é o mismo xogarse os cartos propios que chupar da teta do da cexa, que pagamos o resto).
E tamén convén explicarlle a Sra. Paredes que, efectivamente, non convén alinearse políticamente tan claramente, cando o teu caldo depende dun negocio, que vende a todos por igual, socialistas, peperos, bloqueros, izquierdistas, etc. Pero claro eles non viven dun negocio, viven dunha subvención ( e ben ).
Quen si é intelectual, por exemplo, é Gregorio Peces Barba (catedrático de Filosofía del Derecho na Universidade Carlos III de Madrid) aparte de socialista de pro, e mándalle un bo viaxe ó presidente no seu artigo "Un compendio de errores y desatinos" polo tema da lei do aborto e da constitucionalidade do estatuto catalán, so dous extractos: "En la preferencia del presidente del Gobierno de la juventud sobre la experiencia, está quizás el error más de fondo que ha podido propiciar estos lodos. Exilios externos como los de Jáuregui o López Aguilar, o internos como el de Jesús Quijano o Caldera, tienen sin duda mucho que ver con la bisoñez con la que se toman algunas decisiones." "valoraciones muy desacertadas e inexactas del ministro de Justicia, que me gustaría atribuir más a despiste que a ignorancia, casi imposible en un profesor de Derecho Constitucional como Francisco Caamaño". Duas perlas cargadas de amor.
Tamén é un intelectual Ol gurú da progresia europea, O francés Alain Minc: “España estaría mejor si Felipe González ocupase la Moncloa”. (expansión, 02/09/09). Casi nada. Como aparte de socialista moderado e ideólogo da esquerda francesa, é un eminente economista, que asesora a grandes multinacionales, pódese escoitar cando di: "mi sensación es que Zapatero es reactivo, pero ha actuado sin estrategia durante la crisis", "se ha dejado de lado el esfuerzo de productividad". Outro enamorado.
Tamén o outrora noivo do socialismo, o sr. Cebrián atiza duro,"Una de las señas de identidad del franquismo que parecen no haber periclitado todavía es la tendencia natural en aquella época a dictar decretos","La ideología no es ninguna frontera para la incompetencia. Tampoco para la corrupción. La sospecha de que la verdadera urgencia para la aprobación del decreto ley es favorecer los intereses de una empresa cuyos propietarios están ligados por lazos de amistad al poder". (El Pais, 21/08/09).
Non hai que olvidar os que se van sin facer ruido, David Vergara o David Taguas que se foron á empresa privada, como Jordi Sevilla, e a Pedro Solbes, pouco lle queda xa no escaño, será o seguinte e abandoar esta nave que vai ó garete sin remedio. Pero é ben sabido que o presi non quere xente válida, quere a quen diga que si a todo sin dudar, e que levante o puño con cerril confianza nos designios do líder, como Suso de Toro, Bibiana, Corbacho (que hoxe tamén admiteu que chegaremos o 20% de paro) ou Leire Pajín
Non deixa de ser significativo que a patronal se baixara do carro do concerto social, que non é mais que un teatrillo para que o goberno deixe de facer o seu traballo, Gobernar. A qué ven que se senten sindicatos e patronal, e o que decidan o aprobe o goberno? Como os patronos non queren aprobar nada sin un plan de ataque en aras de mellorar a productividade (o que reclaman todos os verdadeiros intelectuais da economía), pois o presidente ataca inmisericordemente a Diaz Ferrán ("no te olvides que yo soy el presidente"), acabouse o talante. E este fin de semana aparece disfrazado de sindicalista chocho, prometendo subir as pensións (esta semana sacarei unha lista das mentiras económicas do goberno), e subir os impostos "ós ricos". Infeliz. Os ricos de verdade (non os que gañan 24.000€ brutos/ano, que foi onde puxo a barreira) teñen os cartos en Sicavs, fondos de inversións que teñen unha barreira de entrada de un mínimo de 2.000.000€ e tributan ó, atención, 1%, pero a estes non se lles mete mau. Unha porque non hai valor, e outra porque seguramente moitos dos "coleguitas" da cexa teñen ahí os seus cartiños.
Neste senso, hoxe publica La Voz de Galicia, que os concellos están caninos, porque esperaban un descenso do 0.03% da recaudación, e están no 30%, así que a primeira medida é aumentar as multas un 200%, que ven a ser unha subida de impostos, sin ser subida, pero que vamos a pagar todiños os españois, sobre todo os da clase media, porque os outros levan chófer.

En fin. que se queda sólo, de compañía e demostrando que é a ineptitude feita presidente.