por fin caeu da burra

Vale, houbo que esperar seis meses, pero por fin o ZP admite que hai crise. (noticia gaceta). E di o presi, como para quitarse un peso de encima, que ha de haber xente á que non lle afecte a crise.
Imprsionante documento, como diría un bó amigo meu. Pois claro que non, pero aparte de esos os que se refire o presidente (Botin, Amacio Ortega, etc etc, dos que se supón que son do PP, anque eles non digan nada ó respecto) hai moitos outros que tamen lles vai dar igual, por exemplo todos os manguis metidos a dedo nos ultimos tempos en concellos, diputacións, consellerías, ministerios e demais organismos, ademais dos que teñen chiringuitos montados para vender a precio de ouro informes que non fan unha falla a cambio de outras prebendas políticas. Non lle preocupa á ministra de igualdade, que no seu haber ten unha impresionante carreira profesional (tres meses de practicas en empresas do seu pobo) e con eso é ministra, tamen di no seu curriculo que ten unha carreira internacional, sin embargo non é capaz de decir seis palabras seguidas en inglés. Tampouco non lle importa a crise o mais mínimo a toda caterva de indeseables, ladróns, timadores, vendidos, corruptos etc que campan ás súas anchas polo noso pais, amparados por unha xusticia lenta, pasiva e permisiva con todos estos puferos que montan empresas fantasma para timar a outras empresas, a usuarios, e ó estado.
A esos non lles importa nada. Só lles importa a dous colectivos:
1. Os traballadores, que van ver reducida o seu nivel de vida de forma salvaxe. Non se deixen enganar con palabras de prestacions sociais, politicas sociais, etc que o único que fan e confundir á xente. Por exemplo, o ínclito ministro das corbatas, encheuse de razón decindo que non ían a permitir que as eléctricas subiran excesivamente as tarifas, que para eso estaba non goberno un partido progresista e tal. Vale campeón, entonces para que non suban as tarifas (que teñen que subir porque a enerxia en España é mui cara, entre outras cousas porque non queren ter centrales atómicas) chegamos a un acordo para que non paguen os impostos municipales polos encoros que teñen por todo o pais (ver noticia), así que o que che dou por un lado, quítocho por outro co arte do birli-birloque ou titiriteiros sin fronteiras. E tragamos. Así, os concellos que xa de por si non teñen un peso, ahora terán menos, e os veciños quedarán sen determinados servizos. Pero eso sí, en apariencia, e facendo gala da nósa política social, enfrentámonos como valentes ás todo-poderosas eléctricas e fixémoslles recuar para protexer ós contribuintes. Sin comentarios.
Esta é unha mostra do que fai este goberno, e esta (ver noticia) e a mostra do que vai a pasar, aquí o banco central europeo (que supoño que algo de esto saberán, anque non tanto como Solbes) di que si suben os salarios haberá paro masivo. Tampouco hai que ser ningún fenómeno para decir esto, e esto lévanos ó segundo grupo de xente ó que si lle afecta a crise.
2. As pymes. Si, as pymes (ou pemes) sufrirán nas súas carnes a crise, porque para estas pequenas empresas que supoñen unha importantísima parte do tecido industrial do pais, non teñen a forza que tenen as hidroeléctricas, por exemplo, para negociar co goberno, nin ferramentas para mandar xente ó paro como Siemens (nada menos que o 4% dos traballadores) nin moitas opcións de ir moderando a baixa tremenda que están tendo de ventas. E si baixan as ventas mais, indudablemente que van a ter que prescindir de traballadores. Moito mais axiña si se disparan mais o costes sociales e de soldos dos seus traballadores. Eso é a conta da vella. Por eso me fai tanta gracia que o goberno diga que non se van a recortar gastos sociais. Vale, e con que o vades pagar, figuras? O superávit producido polo boom da construcción xa o fundisteis cos 'equitativos' 400€ (digo equitativos, porque os Botin e Ortega que falamos antes, cobraron 400€, e os seus xardineiros tamén, pero o que non chegue ó minimo para retencion, non cobra un peso, todo mui socialista), así que con un pais que no segundo trimestre creceu un 0% (ver) o FMI decindo que o peor está por chegar (ver) e a morosidade crecendo a ritmos do 50% semestral (ver) pois non parece que teña o goberno moito de onde quitar para que sigamos mantendo o ritmo de vida e servicios que temos actualmente. Eso si, humor, talante e optimismo, temos para exportar o que se queira. Pos hala. A esperar o rebote.