Ou de ZP, ou de quen sexa.
Resulta que o sr. Solbes e compañía se congratularon de presentar un plan revolucionario que vai a reflotar a banca española, e que consiste en comprarlle activos sanos para que teñan liquidez e por fin solten a mosca ós ciudadanos e as empresas de este pais. E esto vai sair gratis ós españois.
Pois ben, non é revolucionario, é un refrito do que fixeron xa todos os paises de Europa occidental fai duas semanas seguindo o exemplo de Inglaterra co sr. Gordon Brown á cabeza. O mesmo pero mais tarde, e peor.
Vai reflotar a banca española, unha banca que segun o executivo non ten problema ningún, que é a envidia do mundo e que está á cabeza de Europa. Falta lles facerá ser tan punteros porque o Santander perdeu no que vai de ano o 51.6% do seu valor, o BBVA o 52.3%, o Popular o 45.5%, o Sabadell o 32%, Bankinter o 33.1% etc etc.
Ben, ahora vamos a comprarlle os bens hipotecados ós bancos, e a primeira pregunta é a seguinte: Con qué cartos? Pois parece ser que se vai sacar Deuda pública (letras do tesoro e similares) para acadar cartos bastantes para acometer esta compra. Vale, e de onde se supón que os españois van a sacar os cartos para comprar estas Letras do tesoro? Pois, os que os teñan, supoño que os terán nos bancos, co cal os sacarán dos bancos, para darllo ó goberno para que llo día ós bancos... mmm.... non sei si esto sairá ben, bon color non ten o enfermo. O plan de Brown, ainda sendo mais antiguo (quince dias en este lío, é casi unha eternidad) é un pouco mais elaborado (se ve que ZP solo copiou no examen a resposta e non o desarrollo do problema), e consiste en que o estado garantiza as operacións do banco e entra no seu accionariado pagando con bonos do tesoro que son convertibles en cartos debido á garantía estatal.
Para salvar o problema de que o estado españo non ten os cartos para comprar esos activos bancarios, habería outra posibilidade, que é facer unha amnistía para que aflorasen os miles de millóns de cartos negros que andan navegando baixo a superficie, pero esto sería premiar ós estafadores da facenda pública. Non obstante, moito me temo que será a única solución para que aparezan suficientes fondos para esta operación.
Imaxinemos que conseguimos os fondos dos xa bastante exiguos petos dos contribuintes, os bancos xa teñen a desexada liquidez, e poden prestar pasta. E como comprobamos que estes fondos van efectivamente adonde queremos e non a suturar ás deudas dos bancos co exterior? Pois esto tampouco está nada claro, anque a oposición está insistindo moito en que este proceso sexa transparente e ben auditado. Haberá que esperar un pouco.
E o ultimo é que nos vai sair gratis. Esto non o creen nin fartos de viño. E como primeira proba xa vai unha partida, a cargo dos presupostos do Estado, de 300 millóns de euros para dotar o incremento de intereses da deuda pública. Así que tivo que facer unha enmenda ós flamantes presupuestos aprobados gracias á inestimable e desinteresada axuda de BNG e PNV.
Así que ben empezamos con este brillante plan, que dixo o presi que nos poñía á vangarda de Europa na loita contra a crisis e convertía a España en líder ó que siguen o resto dos paises europeos (hai que ser jetas). A primeira realidade do plan xa é mentira, o primeiro paso real que damos xa é mentira. O primeiro feito non teórico deste plan xa nos costa os cidadáns de esta pais pasta, xa temos que poñer 300 millóns de euros, e ollo!! que ainda non empezamos co desenrolo propiamente dito do plan.
En fin, comprástedes o casco?
O plan de solbes.
lunes, 27 de octubre de 2008 | Publicado por layla en 9:40 0 comentarios
Nouriel Roubini.
E quen ven sendo este? Pois este jicho é unha especie de vidente da economía mundial, leva varios anos batallando contra o mundo financieiro e vaticinando a gran crise que ahora estamos vivindo.
Cando o dixo naide lle fixo caso, e ahora empezan a facerllo (mais ou menos como a Pizarro).
De todas formas, e como xa escribin aló por Abril, o de este pais estaba visto (e aquí voume poñer unha medalla, e soltar aquelo de 'xa o decía eu'), pero o da crise financieira mundial é fariña de outro costal. Non estaba tan claro, pero este profesor da universidade de Nueva York soubo velo, e por tanto merece o recoñecemento que ahora está tendo. Dentro deste repentino recoñecemento, está estos dias dando unha conferencia en Madrid, e entre outras cousas (recomendo leer toda a entrevista, que por outro lado non é mui larga), di o seguinte; "En España, la recesión será más dolorosa, la burbuja inmobiliaria ha ocultado los problemas de falta de competitividad, los avances en productividad son aún más débiles que en Italia, Grecia o Portugal"
Ollo ó que di o pavo este, porque esta frase é demoledora. Ven a certificar a tesis da oposición e a reafirmar a teoría de Pizarro (el denostado), que se leva moito tempo sin facer os deberes, que este pais vai á ruina por culpa de unha falla de competitividade tremenda, e a construcción, lonxe de ser a culpable, é a cobertura que estivo tapando este defecto nos últimos anos.
Un de estos días, na radio houbo un programa dedicado ás baixas médicas, onde a xente chamaba para contar as suas fazañas para poñerse de baixa uns dias. Oín cousas verdadeiramente indignantes, pero esto faise coa complicidade dos médicos que permiten todo este fraude ás empresas e ó pais. O goberno sabe todo esto, pero non fai nada.
Tamén estos días, vimos unha das desfachateces mais grandes que vin en toda a miña vida, a protesta dos funcionarios de Vilagarcía que esixen un sobresoldo de 1000 € para cumplir co horario que lles corresponde. E non para ahí a cousa, resulta que UGT vai poñerlle un recurso contencioso-administrativo ó concello!!!. Para mexar e non botar gota. Esto si que é defender os dereitos dos traballadores. Algun dos que cobra mil euros por facer cuarenta horas, tiña que borrarse ipso-facto do sindicato. O goberno sabe que os funcionarios son unha caterva de folgazáns (falo en termos xerales) que nos tratan a patadas ós que pagamos os seus soldos, e non fai nada por metelos en cintura. Ó contrario, cada vez hai mais.
A xusticia de este pais, é lenta, exasperadamente lenta, non se sacan os xuicios adiante e para que resolvan un contencioso por impago tés que esperar 3 ou 4 anos, cando a empresa ou persoa que impaga xa tuvo todo o tempo do mundo para poñer ás suas pertenzas a bo recaudo e declararse insolvente. O mesmo si te estafan, ou unha parte cumple co contratado. Esto merma a competitividade de todas as empresas. Estos días veuse como se protestaba, por puro corporativismo, polo castigo dunha funcionaria que non cumpleu o seu cometido, pero non vale protestar ahora. Si estaban vendo que esto pasaba, por qué non saíron a protestar o ano pasado para pedir melloras no funcionamento dos xuzgados?. O goberno tamén sabe esto, e tampouco fai nada.
A media de pago dos efectos comerciales en europa está en 28 días, en España pasa dos 90 días, esto tamen é unha carga económica para as empresas, xa que ten o triple de gasto en financiación e cobertura de riesgo unha empresa española que unha alemana do mesma dimensión. Esto tamen o sabe o goberno e tampouco dí nada.
Todo esto, e outras cousas que suceden neste pais, como unha deficiente educación, un nivel de vida ficticio, unha lexislación que favorece ó delincuente e un sentir xeral de que o que defrauda é listo, e o que rouba moito merece simpatía, levan este pais costa abaixo sin freos, e si ainda encima lle poñemos a crise financieira encima, pois que queredes que vos diga...
Onte contestáballe a Orlando (ver comentarios á entrada "a clase política e os demais") que pouco podía facer un goberno municipal para favorecer as empresas mais que facilitarlles o solo, pero un goberno nacional sí que pode facer moito si quere, por exemplo correxir os problemas comentados anteriormente.
E eso é o que hai que criticar, a ineficiencia e caradura dos políticos que se estiveron abrigando á boa sombra da construcción cando quentaba o sol, e ahora lle botan a culpa de que chova.
Ollo, os que gobernan ahora en maior medida e os de antes en algo menos (polo menos os indices económicos eran bós).
Os únicos que non teñen culpa son os do BNG, porque como nunca gobernaron... pois non hai moito que decirlles.
Bueno, algo si, que gobernan a carteira de urbanismo, e conseguiron facer de esta un caos que está paralizando a construcción no rural galego, e que conseguiron encher a costa de Barrreiros de esqueletos de dinosauros de formigón (e ainda encima sin razón, xa que os xuzgados estalles botando todas as paralizacións para atrais, que devengan indemnizacións millonarias. Adivinades quen as vai a pagar? Pois si, os de sempre, nós.) e a carteira de industria non vai moito mellor despois de que multimillonarias inversións de Pescanova se fósen a Portugal xa que a Xunta lles puxo un cento de problemas. Por non falar das numerosísimas empresas do entorno de Vigo que se foron ó outro lado da raia agobiados pola falta de solo industrial.
Así que, vendo en maus de quen estamos... é mellor comprar un casco, mentras ainda nos queden uns euros.
sábado, 25 de octubre de 2008 | Publicado por layla en 17:36 3 comentarios
que desagradecidos...
Resulta que o noso presidente, deulle a idea a Sarko para que montase unha reunión para rediseñar o sistema capitalista occidental, e este gabacho, róuballe a idea e non o invita á xunta!!! Que panda de desagradecidos.
Desgraciadamente, esto é o que conta o presi, pero resulta que a realidade é que a reunión xa estaba organizada (como se lle escapou a Berlusconi nunha entrevista unha semana antes de que se tirara da moto ZP) e o presi quíxose apuntar un tanto que non lle correspondía, cousa que por outro lado dáselle bastante ben, pero que esta vez non saiu ben. E non o chaman, porque eso de que xa pasamos a Italia e que Francia está acongojada porque lle vamos pasar en breve, só o pensa (e ainda o dubido) o propio ZP.
E claro, pensa que ó decilo en USA, non se van a enterar aquí, e tamén pensa e os americanos, que terán todo os males do mundo pero son os que mandan no cotarro económico, xa lles esquenceu o de Irak. Ou pensa que a política exterior dun pais e algo tan lixeiro como o quere facer Moratinos, que se permite pasar polo forro os acordos dun goberno anterior, ou que se pode decir hoxe arre e mañá só.
Estos paises enseñan.
A ver si somos capaces de aprender algo.
Pero por ahora teremos que aprender desde a grada, porque ó escenario, non nos deixan subir, por moito que diga ZP, que somos a envexa do mundo polo noso sistema económico. Ahí está a realidade, dura e claramente descrita co portazo nos fociños que nos déron.
miércoles, 22 de octubre de 2008 | Publicado por layla en 20:03 0 comentarios