Tengo más mentiras para ustedes

Hoxe estou indignado outra vez, pero no porque ZP volva a sair na tele a mentirnos descaradamente e chamarnos gilipollas á cara, si non por que TVE o faiga de forma tan descarada e coa complicidade do presentador-palmero Milá que asentía cando o presidente decía que non se sentou ó paso da bandeira de USA (hai que ser jeta) e que no prometeu o pleno emprego. Solo faltaba Gabilondo á guitarra.
Pero o mellor de todo viña hoxe pola mañá, cando todas as emisoras de radio daban a noticia de que TVE adiantaba unha sondaxe telefónica que daba como resultado que ZP salía triunfante do programa e incluso subía nota de credibilidade, todos lóxicamente eran escépticos e se preguntaban como podía ser esto, porque non dixo nada concreto (salvo o que minteu) do resto solo dixo obviedades, saiu como puido e non contestou a ningunha das preguntas directas que lle preguntaron.
Pois ben, esta mañá, os periódicos dixitais presentaban estos datos:
El Pais:
El mundo:El confidencial:

La Voz de Galicia:
Así que, qeu credibilidade teñen todos estos organismos en teoría independentes pero en realidade politizados hasta o extremo que nos minten todos os días, hasta en temas tan banales como unha estadística de como estivo o presidente nun programa que ademais vimos todos, e todos vimos que é mais do mismo. Absolutamente NADA!!!.
Menuda merda de pais.

Obama Vs ZP

Ó noso presidente gústalle moito compararse con Obama, e decir que tamén é social demócrata, é tamén fala de "nosotros", e hasta o semihome dixo que non quería decantarse para non influir nas eleccións, en fin. Pallasadas.
Si repasamos algún dos párrafos do discurso de Mr. Barack, vemos que Zp está a varios anos luz, seguramente porque nós, os votantes tamen estamos a anos luz da exigencia do pobo votante americano:

Es bien sabido que estamos en medio de una crisis. Nuestro país está en guerra contra una red de violencia y odio de gran alcance. Nuestra economía se ha debilitado enormemente, como consecuencia de la codicia y la irresponsabilidad de algunos, pero también por nuestra incapacidad colectiva de tomar decisiones difíciles y preparar a la nación para una nueva era. Se han perdido casas; se han eliminado empleos; se han cerrado empresas. Nuestra sanidad es muy cara; nuestras escuelas tienen demasiados fallos; y cada día trae nuevas pruebas de que nuestros usos de la energía fortalecen a nuestros adversarios y ponen en peligro el planeta.

Estos son indicadores de una crisis, sujetos a datos y estadísticas. Menos fácil de medir pero no menos profunda es la destrucción de la confianza en todo nuestro territorio, un temor persistente de que el declive de Estados Unidos es inevitable y la próxima generación tiene que rebajar sus miras. Hoy os digo que los problemas que nos aguardan son reales. Son graves y son numerosos. No será fácil resolverlos, ni podrá hacerse en poco tiempo. Pero debes tener clara una cosa, América: los resolveremos.

Hoy estamos reunidos aquí porque hemos escogido la esperanza por encima del miedo, el propósito común por encima del conflicto y la discordia. Hoy venimos a proclamar el fin de las disputas mezquinas y las falsas promesas, las recriminaciones y los dogmas gastados que durante tanto tiempo han sofocado nuestra política.

En resumen, estamos mal, mui mal, mal en sanidad, mal en competitividade, en casi todo, pero fala de esforzo, los valores de los que depende nuestro éxito -el esfuerzo y la honradez, el valor y el juego limpio, la tolerancia y la curiosidad, la lealtad y el patriotismo- son algo viejo. Son cosas reales. Han sido el callado motor de nuestro progreso a lo largo de la historia. Por eso, lo que se necesita es volver a estas verdades, de olvidar disputas antigas e mezquinas e traballar todos xuntos, fala de traballo e progreso, El estado de la economía exige actuar con audacia y rapidez, y vamos a actuar; no sólo para crear nuevos puestos de trabajo, sino para sentar nuevas bases de crecimiento. Construiremos las carreteras y los puentes, las redes eléctricas y las líneas digitales que nutren nuestro comercio y nos unen a todos. Volveremos a situar la ciencia en el lugar que le corresponde y utilizaremos las maravillas de la tecnología para elevar la calidad de la atención sanitaria y rebajar sus costes. Aprovecharemos el sol, los vientos y la tierra para hacer funcionar nuestros coches y nuestras fábricas. Y transformaremos nuestras escuelas y nuestras universidades para que respondan a las necesidades de una nueva era. Podemos hacer todo eso. Y todo lo vamos a hacer. Fala de inversions productivas, de infraestructuras, de inversión en enerxías propias, anque ten boas bolsas de petroleo e centrais nucleares.
Mentras fala de todo esto Mr. Obama rodease dos mellores sexan ou non do seu partido e da a cara
E o noso presidente ZP? Pois ZP escóndese detrais de un executivo inútil e póno ós pés dos cabalos, ó tempo que fala de memoria histórica, nega a realidade hasta que xa non lle queda mais remedio (que raro que Solbes saira coas novas previsións quince dias despois de aprobar os presupostos con unhas cifras totalmente distintas e xustamente dous dias antes de que a comunidade europea dera as súas propias cifras, peores ainda que as do executivo socialista). ZP non fala de esforzo, nin de unidade, fala de trankis que hai paro, fala de que esto é para seis meses, fala de financiacion autonómica á carta. Non fala de inversións estratéxicas e productivas, fala de invertir no que lles apeteza ós concellos, que tanto pode ser novas aceras como pode ser unha pista para patinar.
En fin, son blanco e negro, pero non de pel. Do resto.
E por certo, sr. presi, aprenda ingles, que da vergonza polo mundo adiante, non só polo mal que fala si non polo que di, criticando a Felipe Gonzalez pola sua aficion ós bonsais diante de dirixentes estranxeiros, vexa o que di o seu pretendido amigo de Bush: Doy gracias al presidente Bush por su servicio a nuestra nación y por la generosidad y la cooperación que ha demostrado en esta transición.
A ver si aprendemos algo de educación e patriotismo, pero do de verdade, non do de pacotilla.

fóra careta

Acabouse a pantomima, o tema xa non daba para mais e non quedou mais remedio que admitir a realidade. Estamos na peor crise da historia moderna da economía española. Xa o sr. Solbes decideu que os españois estabamos suficientemente preparados para asumir a verdade. Ahora, con un ataque de sinceridade encomiable, di que fai ainda non tres semanas, onde dixo que íamos a crecer un 1% non é tal si non que imos para baixo un 1.6%. Non está mal en quince dias.
Debeu de ir a algun cursillo.
Bueno, para resumir un pouco e poñer en términos que se poidan entender, qué nos dixo o ministro?
Pois dinos por un lado que o paro vai chegar ós 4 millóns de penitentes. Vale, esto (e voume poñer unha medalla) xa o dixen eu fai dous meses. Pero o importante non é o número, si non a consecuencia que vai ter nas contas. É facil deducir que si hai mais paro hai menos xente traballado, a non ser que se incorporen traballadores foráneos, que daquí para diante non creo que veñan. E somos campeóns mundiales de destrucción de emprego, de maneira que en marzo estaremos despedindo todo os postos creados dende hai 18 meses. Menos traballadores= menos ingresos=mais gasto en prestacións=mais deficit para a conta do estado. E decir, teño que endeudarme mais para poder pagar este desequilibrio, ou quitar de outra cousa para poder pagar esto. Desgraciadamente non se vai quitar de funcionarios inútiles, nin de coches oficiales (temos mais coches oficiales en España que en todo EEUU) nin de gastos innecesarios como o despilfarro das CCAA ou de todos os asesores, asesorcillos, correveiriles, chupatintas e abrazafarolas postos a dedo por ter carnet de partido (ollo, todos os partidos). Non se lle vai decir a Cataluña nin a Galicia que non poden facer política internacional, e que polo tanto non gasten un peso en viaxes electorais a Sudamérica, nin manden cartos sin xustificación para aló. Nin se vai acometer unha reforma a fondo das administracións públicas co fin de mellorar o seu funcinamento e reducir o seu gasto. Non, endeudarémonos mais e tiraremos para diante.
Xa que estamos, vamos a falar un pouco dos funcionarios e das autonomías. Ollo non me interesa falar de si autonomías si ou autonomías non, solo quero falar de canto nos custan. Vale, pois resulta que a población de este pais medrou un 12% entre o ano 1998 e o 2007. Sabemos que en estes anos se produce un adianto na informatización mui importante e polo tanto o procesamento de datos (que é básicamente o traballo dos funcionarios) debe axilizarse e necesitar de menos personal. Asi que cantos funcinarios tería que haber a finais do 07? En boa lóxica parece que os mesmos, mais ou menos porque entendemos que absorberan co incremento tecnolóxico o aumento de traballo. Pois non, aumentaron un 22%. En este periodo de descentralización o goberno central perde o 33% dos traballadores (+- 267.000) que se transfiren as comunidades, que aumentan un 92% o seu personal!! ( +-623.000). Ademais os funcionarios autonómicos, non se sabe mui ben por qué, cobran mais que os estatais. Se facemos unha conta rápida, resulta que en España había no 3º trimestre do ano pasado 20.346.000 personas traballando (non vamos descontar os que se foron ó paro dese entonces, e había 2.582.000 funcionarios no 2007 (ultimo dato que temos, é de supoñer que desde aquela medraron mais), pero ainda así, sáenos unha tasa de 7.87 traballadores por funcionario. Todos sabemos os privilexios que teñen os funcionarios en soldos, condicions laborais, pouca productividade etc. A pregunta é mui sencilla. Qué pais pode soportar esto?. Mire ó seu alrrededor, busque outros sete compañeiros de traballo e pense que do seu traballo, do seu esforzo diario, sale o diñeiro para pagar o funcionario de turno, que entra unha hora tarde, sae unha hora antes, e non ten ningún tipo de presión productiva. Ahora xa non nos é tanto igual non? E que non se me olvide puntualizar que está pactada unha subida salarial para o ano próximo dun 3.8% (que casi triplica o IPC), non vaia a ser...
Recapitulando, temos mais gasto e como non temos o que hai que ter para reducir gasto, mais deuda.
Pois ben, a nosa deuda, ahora non é tan segura como antes. Viñeron os de Standard&Poors, e dicen que a deuda de España xa non é tan segura como antes e que cuidadín con estes españolitos que son mais peligrosos que un mono con pistolas. Evidentemente, ZP dice que non teñen nin p. idea pero a broma costounos un 17% na emision de deuda, é decir, tivemos que dar mais intereses para que a xente quixera deixarnos a pasta (do 4.194 % ó 4.847%). O resultado das políticas económicas do goberno son que ahora mismo está cotizada como mais segura a deuda de BBVA, Santander ou Telefónica que a do estado Español como indican os CDS (Credit Default Swaps, que en cristiano veñen a ser os seguros que cubren o riesgo de impago) que son outros que tampouco teñen nin p. idea, segun o presi.
Que conste que o presi fala así de estos organismos de control internacionais, desde a autoridade que lle otorga o seu saber facer e a gran visión que demostra este executivo con respecto a asuntos económicos.
Poucas bromas con este tema, si temos que pedir mais pasta, e o que no la ten que dar cree que hai algun riesgo de que non a podamos devolver, os intereses disparanse, e cada vez temos que pagar mais.
Volvemos a recapitular, temos mais gasto que temos que pedir a outra xente que ademais cóbranos mais pola pasta que lle pedimos. Vamos ben.
Tamen nos dixo o ministro que no 2010 creceriamos un 1.2% e no 2011 un 2.6%. Os analistas internacionales (Funcas e a Comisión Europea por exemplo) dicen que nin de coña, que menos da mitade, e diceno antes de coñecer os datos de Noviembre e Diciembre, que son devastadores. Moito peores do que contaban, pero non hai problema, porque estos tampouco deben saber moito.
Así, que como podedes ver, imos de cine, e mentras tanto os sindicatos manifestanse polo tema de Gaza, porque claro, todo o mundo sabe que a labor dos sindicatos é esa, a e velar pola xusticia internacional e a Alianza de Civilizacións (si é que ainda existe).

vivir do aire

Esto é o que lles decían ós nosos veciños do Pereiro cando lles puñeron as primeiras veletas, tomábamoslles o pelo decíndolles que ían vivir do aire. Aquelo que parecía unha aventura rara tornouse nun negocio millonario, unha tallada mui importante para o que parte e reparte o pastel.
E resulta, que mui habilmente o BNG, por darlle a poltrona a Touriño, entre outras consellerías mui interesante quedouse coa de industria, a cal é a responsable do reparto eólico (din as malas lenguas que cando se deron conta de este tema había algún dirixente socialista que lle fixeron comer a rosa con espiñas e todo).
E despois de moito deliberar, por fin repartiron. E bueno, non se pode decir que estos rapaces do bloque non sexan sabios, si é que esto de rectificar é de sabios. Porque rectificar, rectificar, rectificaron largo! Dende aquelas declaración de tono verde ecoloxista en canto á saturación e ubicación dos parques eólicos, ó que finalmente nos presentaron antonte... vai un tramo largo.
Fíxate tu, que en só catro anos de goberno poñen mais eólicos en zonas protexidas que os retrógrados arrasa naturezas do PP nos tropecentos anos que levan gobernando en Galicia con maioria ABSOLUTA. Eso chámase rectificar con un par.
Pero ollo, non critico o plan en si, que nin estou capacitado nin me apetece, creo que si o fixeron así estará mais ou menos ben e favorecerá algún peto mais que outro, pero creo que hai que potenciar as riquezas que temos e si o vento é unha de elas, pois adiante, que xa se ve o que pasa cando dependes de enerxias alleas (véxase petroleo arabe o gas ruso). E tampouco creo que os aeroxeneradores sexan tan agresivos co medio ambiente. Bastante peor é a térmica das Pontes e ahí está.
Pero xa veremos en que da esto, porque creo que non vai quedar aquí, ha de ter algo mais de polémica, sobre todo tendo en conta que as eleccións están a tres meses vista.

año de nieves, año de bienes...

Pois eso, que dice a vicemistra que ano de neves ano de benes, e hala, xa está... asunto arreglado. Que si o aeroporto principal da octava (?) potencia mudial ten que pechar por unha nevada de 5 centimetros ou si toda a capital se colapsa, eso é igual, porque xa temos o inagotable refraneiro popular para solucionar o problema.
E que me decides de Madalena, balbuceando, repartindo culpas a diestro e siniestro? Patético. Levaron a culpa hasta o meteorólogos. Ai, mamaiña, como che está o pais.
Evidentemente, estos días seguintes sairá o innombrable a decir que todo esto é culpa de Bush, que provocou o cambio climático inverso, ou por calquera outra peregrina razón, pero que seña culpa de Bush.
O malo, é que non vai ser ano de benes porque:
1. temos o maior indice de destrución de emprego dos ultimos 15 anos (polo que publica o ministerio de traballo)en este gráfico a parte mais baixa é a final, corresponde a actualidade e o outro pico baixo é de xaneiro do 93. Ademais, para que os demagogos non teñan xustificación xogando coas cifras de creación de emprego e paro, que tanto lles gustan os políticos do goberno,este é o grafico do paro rexistrado, a ultima parte é outra vez a mais alta (como todos sabedes, xa rondando os 3.1 millons de parados) corresponde á actualidade, e os picos anteriores, o 94 e 88 respectivamente. E todo esto a pesar dos esforzos de ZP por maquillar descaradamente estas cifras (estas son fontes do ministerio).
2. Este ano entrante, por moito que se empeñen e poñer boa cara os de diante, o INEM, vai entrar en déficit, eso quere decir, en números roxos, perder pasta. Durante canto tempo se pode manter esto?, con ademais:
3. En Noviembre o indice de producción industrial baixou un 15.1%
4. As previsións dos expertos europeos, non son as optimistas dos nosos políticos, falan do 2011, 2012 si as cousas cambian e se empezan a facer ben, non como comenta Dominic Bryant, que non é consciente de ningunha cifra tan mala como as españolas en toda a zona euro, a pesar de que segun ZP estamos (estábamos) mais e mellor preparados que os outros paises para superar a crise ( o de este rapaz e para partirse coa risa).
En resumen, que esto é o que hai, que a riesgo de ser pesado, estamos nas maus dunha panda de incompetentes, manexando un cascarón no medio dunha galerna de forza nove, así que si alguén sabe rezar algo, que vaia empezando...

Ano novo, novo look!

Pois, si, xa vedes, que co novo ano, e gracias á colaboración desinteresada dun lector, temos nova imaxe, mui moderna.
Pos hala, felicidades a todos e espero que este ano vos vaia a todos mui ben e vos traian moitos regalos os reis, porque o que é o goberno, non vos vai deixar nin a merda do camello, con perdón.